تبلیغات
قالب وبلاگ
·▪••● حرف دل ●••▪· - ·▪••● بهار ·▪••●
بهار داره میاد و تو پیشمی

و این بیشتر از هر چیزی منو خوشحال میکنه



بهارداره میاد...یه بهار دیگه، پر از عطر و بو و حس وحال، پر از تازگی و شور و حال...عطر و بوی بی نظیری که پاورچین پاورچین و بی صدا، دل رو میبره و زیبایی های بی همتایی که نگاه رو مجذب و چشم ها رو محسور می کنه. هوای لطیفه بارونی، بوی بی نظیر خاک کوچه های بارون خورده، همون بوی بارونی که روح رو تازه می کنه و یاد شیرینی وسبکبالی روزهای پاک و ناب بچگی رو توی ذهنمون زنده می کنه. حتی تو آسمون ابری بهار، یه حسه که روح تازه می کنه و واسه من تازه شدن همیشه جذابه...مخصوصا وقتی این تازگی تو روحت جوونه می زنه. راستی بهار، شماها رو یاد چی میندازه؟ بهار واسه من، یه دلخوشی شیرینه...یکی از بهترین های زندگی ام رو خداوند تو بهار بهم هدیه  داده...

امسال نمیخوام واسه اومدن بهار و سال نو...خونه تکونی کنم...لباس نو بخرم...وسایل جدید واسه خونه بخرم...به فکر یه مسافرت خوب باشم...نه تو فکر هیچ کدوم از اینا نیستم...میخوام یه خونه تکونی اساسی به روحم  و دلم بدم... میخوام از نو دوباره بسازمشون...

تغییر افکار کهنه، می تونه لحظه های پیش رو رو، نو کنه. در سختی ها، جست وجوی نکات مثبت می تونه، تحمل دشواری ها رو هموار کنه. حتی در دشوارترین شرایط، به یاد داشتن حضور و حمایت خدا، بزرگ ترین دلخوشیه. گاهی اوقات صبر می تونه، یه اسطوره نو بسازه. وقتی یه تشکر پر مهر می تونه دلی رو گرم کنه، وقتی یه دلداری صمیمانه می تونه یخ غصه ای رو ذوب کنه، وقتی حتی، فقط یه قدم زدن صبحگاهی می تونه برای کم کردن فاصله دو همراه، صمیمیت ها رو مضاعف کنه، از دست دادن دقایق در اندیشه به نداشته ها، چه جبران ناپذیره...وقتی گاهی فقط یه همدردی می تونه سنگینی یه غصه ای رو سبک تر کنه، چرا برای پیدا کردن دلخوشی راه دور می ریم؟ وقتی به یاد داشتن یک مناسبت و یه تبریک صمیمانه راه نزدیکی برای تجربه صمیمیت هاست چرا برای درک لذت شیرین و بی مثل صمیمیت ها به روی واضحات چشم می بندیم؟ چرا قالب های تکراری ما رو چرخه تکرار، طوری غافل کرده که دقت نگاهمون خواب آلود و بی توجه شده؟ یه سال نوی دیگه داره از راه داره می رسه می دونید به چی فکر می کنم؟ به این که نمی خوام با رسیدن به سال نو، تو سال کهنه پیش، جا مونده باشم.....خوشبختی مثه یه پروانه است وقتی دنبالش می دویی، پرواز می کنه اما وقتی می ایستی می یاد روی سرت می شینه...

من از صمیم قلبم، واسه همه ی مردم این روزگار آرزوی یه دنیا پروانه دارم ...



تاریخ : دوشنبه بیست و هشتم اسفندماه سال 1391 | 17:51 | نویسنده : دختر زمستان dhiver | نظرات
.: Weblog Themes By VatanSkin :.


کد کج شدن تصاویر