|
در کلاس درس معلم پرسید:هی بچه ها چه کسی می دونه عشق چیه؟
هیچکس جوابی نداد همه ی کلاس یکباره ساکت شد همه به هم دیگه نگاه می کردند ناگهان لنا یکی از بچه های کلاس آروم سرشو انداخت پایین در حالی که اشک تو چشاش جمع شده بود. لنا 3 روز بود با کسی حرف نزده بود بغل دستیش نیوشا موضوع رو ازش پرسید .بغض لنا ترکید و شروع کرد به گریه کردن معلم اونو دید و
گفت:لنا جان تو جواب بده دخترم عشق چیه؟
لنا با چشمای قرمز پف کرده و با صدای گرفته گفت:عشق؟
دوباره یه نیشخند زدو گفت:عشق... ببینم خانوم معلم شما تابحال کسی رو دیدی که بهت بگه عشق چیه؟
معلم مکث کردو جواب داد:خب نه ولی الان دارم از تو می پرسم
لنا گفت:بچه ها بذارید یه داستانی رو از عشق براتون تعریف کنم تا عشق رو درک کنید نه معنی شفاهیشو حفظ کنید
و ادامه داد:من شخصی رو دوست داشتم و دارم از وقتی که عاشقش شدم با خودم عهد بستم که تا وقتی که نفهمیدم از من متنفره بجز اون شخص دیگه ای رو توی دلم راه ندم برای یه دختر بچه خیلی سخته که به یه چنین عهدی عمل کنه. گریه های شبانه و دور از چشم بقیه به طوریکه بالشم خیس می شد اما دوسش داشتم بیشتر از هر چیز و هر کسی حاضر بودم هر کاری براش بکنم هر کاری...
من تا مدتی پیش نمی دونستم که اونم منو دوست داره ولی یه مدت پیش فهمیدم اون حتی قبل ازینکه من عاشقش بشم عاشقم بوده چه روزای قشنگی بود sms بازی های شبانه صحبت های یواشکی ما باهم خیلی خوب بودیم عاشق هم دیگه بودیم از ته قلب همدیگرو دوست داشتیم و هر کاری برای هم می کردیم من چند بار دستشو گرفتم یعنی اون دست منو گرفت خیلی گرم بودن عشق یعنی توی سردترین هوا با گرمی وجود یکی گرم بشی عشق یعنی حاضر باشی همه چیزتو بهخاطرش از دست بدی عشق یعنی از هر چیزو هز کسی به خاطرش بگذری اون زمان خانواده های ما زیاد باهم خوب نبودن اما عشق من بهم گفت که دیگه طاقت ندارم و به پدرم موضوع رو گفت پدرم ازین موضوع خیلی ناراحت شد فکر نمی کرد توی این مدت بین ما یه چنین احساسی پدید بیاد ولی اومده بود پدرم می خواست عشق منو بزنه ولی من طاقت نداشتم نمی تونستم ببینم پدرم عشق منو می زنه رفتم جلوی دست پدرم و گفتم پدر منو بزن اونو ول کن خواهش می کنم بذار بره بعد بهش اشاره کردم که برو اون گفت لنا نه من نمی تونم بذارم که بجای من تورو بزنه من با یه لگد اونو به اونطرف تر پرتاب کردم و گفتم بخاطر من برو ... و اون رفت و پدرم منرو به رگبار کتک بست عشق یعنی حاضر باشی هر سختی رو بخاطر راحتیش تحمل کنی.بعد از این موضوع عشق من رفت ما بهم قول داده بودیم که کسی رو توی زندگیمون راه ندیم اون رفت و از اون به بعد هیچکس ازش خبری نداشت اون فقط یه نامه برام فرستاد که توش نوشته شده بود: لنای عزیز همیشه دوست داشتم و دارم من تا آخرین ثانیه ی عمر به عهدم وفا می کنم منتظرت می مونم شاید ما توی این دنیا بهم نرسیم ولی بدون عاشقا تو اون دنیا بهم می رسن پس من زودتر می رمو اونجا منتظرت می مونم خدا نگهدار گلکم مواظب خودت باش
دوستدار تو (ب.ش)
لنا که صورتش از اشک خیس بود نگاهی به معلم کردو گفت: خب خانم معلم گمان می کنم جوابم واضح بود
معلم هم که به شدت گریه می کرد گفت:آره دخترم می تونی بشینی
لنا به بچه ها نگاه کرد همه داشتن گریه می کردن ناگهان در باز شد و ناظم مدرسه داخل شد و گفت: پدر و مادر لنا اومدن دنبال لنا برای مراسم ختم یکی از بستگان
لنا بلند شد و گفت: چه کسی ؟
ناظم جواب داد: نمی دونم یه پسر جوان
دستهای لنا شروع کرد به لرزیدن پاهاش دیگه توان ایستادن نداشت ناگهان روی زمین افتاد و دیگه هم بلند نشد
آره لنای قصه ی ما رفته بود رفته بود پیش عشقش و من مطمئنم اون دوتا توی اون دنیا بهم رسیدن...
لنا همیشه این شعرو تکرار می کرد
خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد؟ خواهان کسی باش که خواهان تو باشد
خواهی که جهان در کف اقبال تو باشد؟ آغاز کسی باش که پایان تو باشد
|
تبلیغات 
دنیای کدهای جاوا اسکریپت
JavaScript Codes
JavaScript Codes
خاطرات کودکی بعدها الهام بخش دوره ای از کارهای هنریم شد. در خردسالی به همراه خانواده در تبریزساکن شدم ودر دوازده سالگی جدا از پدر و مادربه خانه عمویم در تهران آمدم . یکسال بعد بقیه اعضای خانواده ام نیز در تهران ساکن شدند . روزهای نوجوانیم لبریز از شور و حرارت آشنایی با شهر و دیار جدید و یافتن قرابتها و فراموشی غربتهاست . در دل امن خانه ای که مادرم از جنس محبت و صفای مثال زدنی و پدرم با تدین و درستکاری بیش از پیش می ساخت سالهای دبیرستان را در رشته ریاضی به پایان بردم در حالیکه سفر ازخامنه به تبریز و از تبریز به تهران پایتخت ، درهای تحول و تغییر را برایم باز کرده بود . پدرو پدربزرگم روحیه ای نو گرا داشتند وکتابهای متنوعی که فراهم می کردند زمینه عشق به مطالعه ونوشتن را از کودکی برایم مهیا کرده بود . بعدها با میل خودم به طور جدی تر و با اشتیاق برای دانستن دامنه مطالعات را از از ادبیات عامیانه و تخیلی تا به روز ترین کتابها و نوشته های روشنفکری و فرهنگی گسترش دادم . در ۱۹ سالگی برای ادامه تحصیل مهندسی معماری را در دانشگاه ملی آن زمان انتخاب کردم که هم با مذاق هنری سازگار بود وهم با درس هندسه محبوبترین درس دوره دبیرستان پیوند داشت .سال بعد از ورود با زمینه های مذهبی پیشین و نیز تمایلات سیاسی ، انجمن اسلامی دانشگاه ملی را به همراه دو تن دیگر از دوستان هم رشته به طور مخفیانه پایه گزاری نمودیم و عملا فعالیتهایم در دو قطب سیاست و هنر در آن سال شکل گرفت.سال ۱۳۴۳ نقاشی هایم را در فضای هنری متاثر از مکتب سقاخانه آغاز کردم و سپس به گروه هنری قندریز پیوستم . سال ۱۳۴۸ با همسرم خانم دکتر رهنورد که موفقترین دانشجوی دانشکده های هنر- رشته مجسمه سازی - بود ازدواج کردم . در همینجا باید بگویم زندگی خانوادگی من همواره در تعاملی با زندگی اجتماعیم بوده است و میثاق من و همسرم – خانم دکتر رهنورد- در کنار محبتی که در همه خانواده های موفق ایرانیست ، بر سر ایستادگی بر باورها و اعتقاد و عشق الهی و خدمت به مردم بوده و هست . سه دخترم نیز به همراه همسرانشان در حال فعالیتهای تخصصی خود هستند و در عهد و پیمان ما شریکند . خداوند نعمت ۵ پنج نوه عزیز را هم نصیبم کرده و نعمتهایش را به من تمام نموده است .
تو گفتی عاشق چشمام شدی 
